انتخابات تمام شد و
محبوبترین نامزد نیز مشخص شد.
بیایید تصور کنیم خدا
نیز بخواهد محبوبترین بنده(یا بندگان) خود را برگزیند؛ همان کسانی که «یحبُّهم و
یحبّونه»(قرآن کریم). آیا ما رأی خواهیم آورد؟
چنین تصوری، روزی
مصداق خواهد یافت؛ آن روز هم «یوم الحساب» است؛ هر چند که «ان الله سریع الحساب».
تفاوت این انتخابات با
انتخابات روز جمعه این است که فرصت تبلیغات در آن نه بیست روز، که –دست کم- به
اندازه یک عمر و جایگاه اعطایی نه مقطعی، که ابدی است؛ «والاخرۀ خیر و ابقی»؛ به
مصداق قول علامه حسنزاده آملی «ما هستیم که هستیم که هستیم...».
بکوشیم تا در این فرصت
انتخاباتی محدود که علامه حسنزاده آملی آن را مانند زندگی در رحم مادر میداند،
رأی خدا را به دست آوریم که رأی او از همه رأیها بالاتر است.
آنچه این روزها نظرها
را به خود جلب میکند، دندانهای تیز دشمن صهیونیستی است که گویا خود را برای جنگ
دیگری مهیا میکنند و معلوم نیست قدرتنمایی حریفان نیز اثری در شهوت سفاکی او
داشته باشد. صهیونیستها اگر دچار حماقت یا جنون شوند، ملاحظه میزان مشارکت در
انتخابات کشور هدف را هم نخواهند کرد. جنونشان بعید نیست؛ ولو با حمله موشکی. در
رفتارشناسی قدرتهای مستکبر و دیکتاتور، «جنون» رفتاری قابل بررسی - در واپسین
روزهای قدرتشان- است.
البته گفتهاند
«الجنون فنون؛ اقلّها سبعون او تسعون»؛ دیوانگی انواع مختلفی دارد؛ اقلا هفتاد نوع
و - به نقلی- نود نوع است. از جمله این دیوانگیها، جنون «عقلاء المجانين» است که
در دیوان حکمایی چون عطار نیشابوری شرح حال آنان آمده است. «لقمان سرخسى» آنگونه
كه در «اسرار التوحيد» آمده است، از عقلاء مجانين بود و با شيخ ابوسعيد ابوالخير
مصاحبت داشت. بهلول عصر هارونالرشید نیز از جمله آنان است. «پیر چنگی» مولوی را
هم میتوان از جمله اینان دانست.
یک داستان: حكايت
ديوانه اى كه از سرما به ويرانهاى پناه برد و …
گفت آن ديوانه ى تن
برهنه / در مياه راه مي شد گرسنه
بود بارانى و سرمايى
شگرف / تر شد آن سرگشته از باران و برف
نه نهفتى بودش و نه
خانه اى / عاقبت مي رفت تا ويرانه اى
چون نهاد از راه در
ويرانه گام / بر سرش آمد همى خشتى ز بام
سر شكستش خون روان شد
همچو جوى / مرد سوى آسمان بركرد روى
گفت تا كى كوس سلطانى
زدن / زين نكوتر خشت نتوانى زدن (منطق الطير عطار)
براستی خدا به این
دیوانگان چه رأیی خواهد داد؟